ความขุ่น ทำให้น้ำมีลักษณะไม่น่าดื่ม สามารถใช้ความละเอียดของเครื่องกรองน้ำกรองแยกออก หรือให้ตกตะกอน ค่าความขุ่นที่เกิน 5 NTU จะเริ่มเห็นได้ด้วยตาเปล่า

...........................................................................................................

ความกระด้าง   คือค่าความเข้มข้นของอนุมูลโลหะที่ไม่มีความเป็นพิษต่อร่างกายโดยตรง  เช่น
แคลเซียม (Ca+2) แมกนีเซียม (Mg+2) แต่จะมีผลต่อรสชาติของน้ำ ทำให้เกิดตะกรันในระบบท่อส่งน้ำ และมีความเชื่อว่าอาจทำให้เกิดนิ่วแก่ผู้ดื่มน้ำกระด้างมากเป็นประจำ ค่ามาตรฐานสูงสุดของความกระด้างสำหรับน้ำดื่ม เท่ากับ 500 มิลลิกรัมต่อลิตร การแก้ความกระด้างในน้ำ นิยมทำโดยการกรองด้วยสารกรองเรซิน ซึ่งทำหน้าที่ดักจับประจุแคลเซียมและแมกนีเซียม แล้วปล่อยโซเดียมแทน เมื่อประจุโซเดียมในเรซินหมด จึงต้องเปลี่ยนใหม่ หรือแช่ด้วยน้ำเกลือ เพื่อเติมประจุโซเดียมให้เรซิ่นใหม่

...........................................................................................................

...........................................................................................................

เชื้อโรค โรคติดต่อทางน้ำดื่มส่วนใหญ่ เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย เช่น โรคอหิวาตกโรค แบคทีเรียกลุ่มที่ชี้ความสกปรกในน้ำดื่ม เรียกว่า  "โคลิฟอร์มแบคทีเรีย"   ถ้าพบการปนเปื้อนของเชื้อเหล่านี้ แสดงว่าน้ำสกปรกไม่ปลอดภัยต่อการดื่ม เช่น

       เนื่องจากแบคทีเรียที่เล็กที่สุดมีขนาด 0.2 ไมครอน เครื่องกรองในท้องตลาดเดิม เช่น กรองเซรามิคมีประสิทธิภาพเพียง  0.5 ไมครอน ไม่สามารถกรองแบคทีเรียได้ทั้งหมด จึงได้นิยมนำเอาชุดกรองประสิทธิภาพสูง RO (Reverse Osmosis) ซึ่งกรองได้ละเอียดถึง 0.0001 ไมครอน ใช้ปั๊มแรงดันสูง 20-40 บาร์ นอกจากกรองเชื้อโรคแล้วยังกรองสารละลายโลหะ และแร่ธาตุในน้ำทั้งหมด จนเกิดข้อถกเถียงว่า น้ำบริสุทธิ์ RO เหมาะแก่การใช้เป็นน้ำดื่มหรือไม่

...........................................................................................................

เหล็กหรือแมงกานีส ร่างกายคนต้องการธาตุเหล็กประมาณ 7-35 มก./วัน ต้องการแมงกานีสประมาณ 10 มก./วัน ธาตุเหล็กและแมงกานีสในน้ำจะทำให้น้ำมีสี มีรสไม่น่าดื่ม ทำให้เกิดคราบสนิม ใช้น้ำซักผ้าจะทำให้เกิดคราบติด

• มาตรฐานน้ำดื่มกำหนดค่าสูงสุดของเหล็กไว้ที่ 0.5  มก./ล.
• มาตรฐานน้ำดื่มกำหนดค่าสูงสุดของแมงกานีสไว้ที่ 0.3 มก./ล.

     การแยกเหล็กและแมงกานีสออกจากน้ำทำได้โดยการเติมอากาศ แล้วทิ้งให้ตกตะกอน หรือกรองด้วยการสารกรอง ซีโอไลท์ที่มีคุณสมบัติในการดูดซับอิออนของเหล็กและแมงกานีส

...........................................................................................................

สารโลหะที่เป็นพิษ โลหะหนักซึ่งจะก่อให้เกิดอันตรายต่อคน แม้ได้รับในปริมาณน้อย เช่น ตะกั่ว ปรอท สารหนู แคดเมียม

• มาตรฐานน้ำดื่มกำหนดค่าสูงสุดของตะกั่วไว้ที่  0.05 มก./ล.
• มาตรฐานน้ำดื่มกำหนดค่าสูงสุดของปรอทไว้ที่  0.002  มก./ล.
• มาตรฐานน้ำดื่มกำหนดค่าสูงสุดของสารหนูไว้ที่  0.05 มก./ล.
• มาตรฐานน้ำดื่มกำหนดค่าสูงสุดของแคดเมียมไว้ที่  0.01 มก./ล.

     กรณีน้ำดื่มมีการปนเปื้อนของโลหะหนักเกินค่ามาตรฐาน ควรหลีกเลี่ยงการนำน้ำมาผลิตเป็นน้ำดื่ม หรือใช้ระบบกรอง RO. (Reverse Osmosis) ซึ่งสามารถกรองละลายโลหะในน้ำได้ แต่จะมี
ีต้นทุนเครื่อง และการบำรุงรักษาสูง และจะต้องสูญเสียน้ำล้างระบบประมาณ 40%-50% ด้วย